Eklektizismoa. Lan honek klasizismoko formak eta barrokoaren hizkuntza uztartzen ditu. Nabarmentzekoa da bere efektu eszenografikoa, bai elementuen antolaketan bai ikusizko kontaketan. Irakurketa monumentuaren atzealdean hasten da: uso batek olibondo adarra darama mokoan, "Jainkoarengan" jarritako "Itxaropena" hurbil dagoela iragarriz. Buelta ematean, Aingeru Iragarlearen irudia ikusten dugu. Hatzarekin zerura seinalatuz, aingerua hildakoekin elkartzera jaisten da, Berpizkundearen etorrera aldarrikatuz.

Luis Ayestarán Gabarain 1888an jaio zen Donostian eta 1954an hil zen hiri berean. Medikuntzan eta kirurgian doktorea, Adelaida Otamendi Mendiarekin (1889-1985) ezkondu zen, eta ezkontza-lekuko gisa bere lagun eta lankide zirujauak izan zituen, Modesto Huici

eta Luis Egaña. Hirurek San Antonio Abad Ospitalean lan egin zuten, Ayestarán zuzendari zela. Bere seme bakarra, José Luis (1920-1961), ere zirujaua izan zen.

Benigno Oreja doktorearekin batera, Luis Ayestaránek minbizia tratatzeko eta ikertzeko zentro espezializatu bat sortzea bultzatu zuen. Ideia 1928an gauzatzen hasi zen, Luis Elizalde Urruzola arkitektoak Gipuzkoako Institutu Erradio-kirurgikoaren eraikuntza hasi zuenean. 1957tik aurrera, Institutu Onkologiko gisa ezagutzen da. Elizaldek euskal estilo neoerregionalista aukeratu zuen. Zentroa 1933an inauguratu zen Aldakonea Gainean, eta horrela, Donostia Estatuko hirugarren hiria izan zen horrelako klinika bat izaten, Madril eta Bartzelonaren ondoren. Luis Ayestarán izan zen bere lehen zuzendaria. 2009an eraikin berria inauguratu zen, Onkologikoa, Miramoneko ospitale-eremuan.

Gerra Zibilean, aingeruaren irudiak kalteak jasan zituen: sudurra galdu zuen bala baten inpaktuagatik.

Luis Ayestarán jauna, batez ere, pertsona ona zen. Bere jakinduria, langintza, adimena eta kultura bigarren mailako ezaugarriak ziren. [Luis Ayestaránen heriotza-oharra, Diario Vasco 1954-01-19 Alfredo R. Antigüedad-en eskutik